Goedemiddag, is het rekenen 1 op 1?
Vreemd. Meestal krijgen we reacties zoals ‘Ik stond al zo lang op de wachtlijst’ en ‘Waarom heb ik dit niet eerder gehad?’. Het is vandaag woensdag, zeven dagen geleden dat ik hem uitnodigde voor een intake rekenen, en hij reageert nu pas. Ik schrijf terug dat het inderdaad 1-op-1 is.
En dan weer radiostilte.
Ik sluit Teams, open mijn lesrooster en sla aan het puzzelen. Als ik een half uurtje van een andere docent kan pakken, dan heb ik een tijdslot voor deze student.
Ik mail zijn SLB’er (mentor) direct dat zijn student eindelijk heeft gereageerd, maar dat ik twijfel of de student wel wil beginnen. ‘Kan je navragen bij hem af hij nog RT-les wil? En de docent moet natuurlijk akkoord gaan dat ik een deel van zijn les pak..’
Donderdag antwoordt de docent dat ik zijn half uurtje mag pakken ‘aangezien hij niet voor dit keuzedeel heeft gekozen’.
Nu is het weer wachten op de student.
Als hij niet snel reageert, moet ik de volgende op de wachtlijst pakken.
Vrijdag is de laatste schooldag voor de kerstvakantie en ik kan mijn aandacht er niet bijhouden tijdens de pubquiz.
Ik besluit naar het andere schoolgebouw te lopen en zijn SLB’er op te zoeken. Hij zou aanwezig moeten zijn, want ze hebben zo een kerstding.
Hoi, ik ben Jenny, remedial teacher rekenen. Ik vroeg me af wat er aan de hand is met je student. Wil hij eigenlijk wel RT-les?’
‘Hij zit ermee dat het 1-op-1 is, zal ik hem nog een keer een bericht sturen?’.
‘Ja graag’, antwoord ik, ‘anders is het einde oefening’.
Zaterdagochtend krijg ik een berichtje van de mentor dat hij ‘niets meer van hem heeft gehoord’.
Ik ken mezelf, en besluit voor de aller-aller-allerlaatste keer nog een poging te wagen.
Ik loop naar buiten, haal mijn laptop uit de auto, loop naar binnen, klap hem open en zet mijn camera aan. Bij de vierde keer overgaan wordt er opgenomen.
‘Hallo?’
‘Ja hoi, goedemorgen, ik ben Jenny Li van school. Ik zag je aanmelding voor rekenen op onze wachtlijst en ik heb een plekje voor je. Wilde je nog beginnen?’
Lange stilte.
Dan aarzelend: ‘Ik houd niet zo van 1 op 1’.
‘Je bent niet de enige,’ antwoord ik, ‘meer studenten vinden het ongemakkelijk. En ik begrijp het helemaal. Ik heb het zelf ook een beetje.’
bied aan om hem te koppelen aan een andere student, die toevallig na de kerstvakantie ook voor het eerst begint met RT-rekenen. ‘Ik moet alleen wel eerst even aan die andere student vragen of hij dat ook wil. En jullie moeten ook ongeveer even goed zijn.’
Korte stilte.
‘Weet je wat?’, zeg ik, ‘mijn deur staat altijd open. Waarom loop je niet langs en kijk je even naar binnen? Maar niet te lang, dan wordt het weer creepy voor mijn student.’
Dan:
‘Weet u, doe maar ook. Plan me maar in. Ik probeer het wel.’
‘Huh? In je eentje?’
‘Ja, ik wil mijn mbo halen.’
‘Ok, ga ik doen. Toppie!!’
Altijd hoop houden.
Zadkine
Educatie | Robert Moor
Team RT-NT2 | Elena Breeman van Lente
Dank aan Sport & Bewegen | Maëlka van Huijstee
