Voor docentschap beroepsonderwijs in een rechtvaardige, veilige en circulaire samenleving

alisa-lalicic[1].jpg

Gastcolumn: Visie op onderwijs

13 mei 2014 | Column | Alisa Lalicic

Gastcolumn – Visie op onderwijs -  Deze maand: Alisa Lalicic
docent in opleiding (Fontys Hogeschool Lerarenopleiding, kopopleiding pedagogiek)

De plofstudent

 

Per jaar gooien we zo’n € 2,5 miljard weg aan eten. Dat is absurd. De bodemloze tevredenheid en de extreme keuzevrijheid die heerst in Nederland maakt ons verwend. We zijn het gewend. De posters van de plofkip in de bushokjes staan op mijn netvlies gebrand. Dat is Nederland, dus.

 

In de piramide van Maslow behoort eten tot de eerste laag (de primaire basisbehoeftes). Daarop gevolgd de tweede laag, bestaanszekerheid. Een opleiding, een baan. Ook daar weten we geld te verkwisten. Maar liefst € 7 miljard euro wordt jaarlijks verspild aan niet-optimale studiekeuzes, onnodig grote studie-uitval, de onderbenutting van capaciteiten van leerlingen en inflexibiliteit van het onderwijssysteem in Nederland. Hè?!

 

‘Zo snel mogelijk, zo hoog mogelijk opleiden en zorgen dat ze zo goed mogelijk inzetbaar zijn op de arbeidsmarkt.’ stelt Kuijpers (2007). Dat klinkt als het plofkip-principe, maar dan met studenten. De maatschappij lijkt voor studenten onoverzichtelijker, wellicht oneerlijker. Er wordt meer van studenten gevraagd. Toenemende keuzevrijheid lijnrecht tegenover keuzedwang #hokjesdenken.

 

De derde laag betreft de sociale acceptatie, erbij horen, genegenheid. In het kader van de juiste studiekeuze en ‘het-nooit-goed-kunnen-doen’ gevoel, zeker geen onbelangrijke. Juist het goed doen door het maken van de juiste keuze, blijft een flinke adder onder het gras. De taak van de docent om er te zijn vóór de student en accepteren hoe de hedendaagse student is. De tijden veranderen, het is niet meer zoals vroeger. Echter, vroeger is niet per definitie beter. Of het 1970 of 2014 is; studenten willen gehoord en gezien worden. Zonder daarbij als een plofkip te worden volgestouwd met  beroepskeuzetesten, tellsell-talks bij de intake und so weiter. Kijken naar de puurheid, biologisch.

 

Onbevooroordeeld jezelf kunnen zijn, zelfbewust. Het zijn de magische woorden uit de vijfde, ietwat utopische laag van Maslow. Zelfbewust keuzes maken in een maatschappij waarin keuzevrijheid lijnrecht tegenover keuzedwang wordt gezet. Onbevooroordeeld jezelf kunnen zijn. Ik denk terug aan wat Wilders eerder predikte. Studenten krijgen (te) weinig ruimte om zich te ontwikkelen naar gelang wie ze zouden willen zijn, vrees ik. In plaats daarvan worden ze volgestouwd. Het is als schoolorganisatie belangrijk om rekening te houden met de kwetsbaarheid van studenten, voordat zij verdrinken in de maatschappij. Klein beginnen en groter denken. Ook dat kan in Nederland. Dus.

 

Bron: Kuipers, M. (2007). Intreerede. Loopbaanontwikkeling in het beroepsonderwijs; draagvlak en draagkracht. Den Haag.
Alisa Lalicic is docent in opleiding (Fontys Hogeschool Lerarenopleiding, kopopleiding pedagogiek)

 

 
Meer over
 

COOKIE INFORMATIE

Voor een volledige werking van deze website wordt gebruik gemaakt van cookies.
Meer informatie over cookies > Accepteren Alleen noodzakelijke cookies